Nauka programowania nie musi oznaczać godzin spędzonych przed monitorem. Przekonali się o tym uczniowie klasy 2a, którzy na lekcjach informatyki pracują z sympatycznym robotem Codey Rocky. Zamiast wpisywania skomplikowanych komend, dzieci układają kod z kolorowych bloczków, a następnie obserwują, jak ich polecenia ożywają w rzeczywistości.
Od kolorowych klocków do ruchu robota
Podczas zajęć uczniowie sterują ruchami robota, zmieniają wyświetlane na jego ekranie minki oraz programują czujniki, którymi wyposażone jest urządzenie. Taka forma pracy sprawia, że abstrakcyjne pojęcia związane z logiką i algorytmami stają się dla dzieci zrozumiałe i namacalne.
Metoda nauki oparta na przeciąganiu bloczków kodu to tzw. programowanie wizualne. Dzięki niej najmłodsi nie muszą od razu poznawać składni języków programowania – zamiast tego uczą się myślenia przyczynowo-skutkowego, planowania kolejnych kroków i rozwiązywania problemów. To kompetencje, które przydają się nie tylko w informatyce, ale w codziennym życiu.
Zabawa, która uczy przyszłościowych umiejętności
Połączenie zabawy z nauką to jeden z najskuteczniejszych sposobów angażowania dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Roboty edukacyjne takie jak Codey Rocky pozwalają uczniom natychmiast zobaczyć efekty swojej pracy – wystarczy kilka przeciągniętych bloczków, by maszyna ruszyła się, wydała dźwięk lub zmieniła wyraz „twarzy”.
Takie zajęcia to dla dzieci nie tylko świetna zabawa, ale też pierwszy krok w stronę prawdziwej nauki przyszłości. Umiejętność programowania coraz częściej wymieniana jest wśród kompetencji kluczowych na rynku pracy, dlatego warto rozwijać ją już od najmłodszych lat – najlepiej właśnie przez doświadczenie i eksperymentowanie.
Źródło: Szkoła Podstawowa nr 1 w Zagórzu
Fot. facebook.com
